W Krośnie przełomem były lata 1980/1981, kiedy przemiany społeczne zachodzące w Polsce zmieniły postawy oraz uświadomiły rodzicom możliwość dochodzenia praw dla swoich dzieci. Tak powstało Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski przy Zarządzie Wojewódzkim Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Krośnie.
Początkowe działania rodziców wspierane były przez pracowników ZW TPD. Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski zaczęło zbierać fundusze, organizować zabawy dla dzieci i spotkania rodziców. Niewymierną pomoc i serce oddawała przez całe trudne lata 80-te Pani Bożena Gromek. Koło Organizacyjnie było podporządkowane TPD, ale merytorycznie czerpało wiedzę z istniejącego od 1963 roku ruchu rodziców, zapoczątkowanego w Warszawie.

Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski w Krośnie obejmowało swym zasięgiem całe województwo krośnieńskie, a nawet pojedyncze sąsiadujące gminy z województwa przemyskiego i rzeszowskiego. Koło się rozwijało, zdobywało fundusze. Uformowała się grupa liderów - powstawały zalążki prawdziwej organizacji pozarządowej. Wśród najbardziej aktywnych rodziców należy wyróżnić Stanisławę Kobak, Krystynę Zimę, Andrzeja Janochę i Kazimierę Ziemiańską. Koło organizowało wówczas corocznie turnusy rehabilitacyjno-rodzinne, z profesjonalną terapią rehabilitacyjną, psychologiczną i pedagogiczną, co przyczyniało się do rozwoju niepełnosprawnych dzieci i integracji ich rodziców (kierownikiem tych turnusów był dr Leszek Niziankiewicz). Powstał punkt rehabilitacyjny (przy ośrodku zdrowia PKS), oddział przedszkola integracyjnego (na ul. Krakowskiej i Mickiewicza).

W roku 1987 grupa rodziców podjęła starania o utworzenie w Krośnie ośrodka rehabilitacyjnego dla dzieci niepełnosprawnych.
W roku 1989 powstała Fundacja Solidarni na Rzecz Dzieci Niepełnosprawnych. Zarząd Fundacji tworzyli sami rodzice, a w Radzie zasiadali obok fundatorów (Zborowscy, Wojnarowie, Kozerowie i Janochowie) przedstawiciele samorządu, lekarze, radni, dziennikarze, biznesmeni.
W roku 1990 w pomieszczeniach żłobka przy ul. Powstańców Śląskich 16, dzięki staraniom rodziców oraz przychylności ówczesnych władz (lekarza wojewódzkiego, prezydenta Miasta Krosna), powstał oddział dla dzieci niepełnosprawnych.
W roku 1991 roku powstał Ośrodek Rehabilitacyjno-Wychowawczo-Adaptacyjny. Liczba chętnych lawinowo rosła i po roku działalności pod jego opieką znajdowało się już 45 dzieci. Ośrodek finansowany był przez zakłady pracy, osoby fizyczne oraz Wojewódzki Zespół Pomocy Społecznej w Krośnie. Powstanie pierwszej stałej placówki dla dzieci z niepełnosprawnościami w Krośnie bardzo uaktywniło rodziców, stale zgłaszali się nowi i powoli stawaliśmy się dużą grupą. Wzmocniło to również organizacyjnie Koło (własne pomieszczenie) oraz pozwoliło snuć plany na przyszłość.
W 1991 roku dokonano rejestracji w sądzie Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym, aktualnie Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną (PSONI) stało się niezależną ogólnopolską organizacją pozarządową. Członkiem Zarządu Głównego I kadencji była przedstawicielka naszego Koła – Pani Kazimiera Ziemiańska. Równolegle wówczas terenowe Koło PSONI w Krośnie uzyskało osobowość prawną.
W 1991r. powstała wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego, zrealizowano pierwszy eksperymentalny "krótki pobyt", wydano pierwszy numer pisma "W Naszym Kole", a ośrodek otrzymał z Zarządu Głównego środki finansowe umożliwiające jego dalszą działalność. Rok 1992 obfitował w rekordową ilość inicjatyw Koła PSONI w Krośnie. Powstały wówczas placówki: Świetlica Terapeutyczna, Ośrodek Wczesnej Interwencji, Dzienne Centrum Aktywności oraz jeden z pierwszych w Polsce Warsztat Terapii Zajęciowej, a także specjalistyczna Biblioteka.
W miarę upływu czasu zwiększała się liczba członków Koła, ale też pojawiały się nowe potrzeby. Starając się sprostać oczekiwaniom członków i potrzebom osób z niepełnosprawnością w roku 2004 Koło utworzyło Środowiskowy Dom Samopomocy w Potoku, w roku 2000 uruchomiono Treningi Mieszkalnictwa przygotowujące osoby z niepełnosprawnością do samodzielnego życia, w 2012 Środowiskowy Dom Samopomocy w Krośnie, następnie w roku 2014 utworzono dwa Zakłady Aktywności Zawodowej w Krośnie, a w bieżącym roku Dom Rodzinny w Potoku. Oprócz stałych placówek Koło w Krośnie realizowało wiele projektów, których celem było wspieranie osób z niepełnosprawnością, przygotowanie ich do samodzielnego życia w społeczności lokalnej, aktywizacja zawodowa, jak również wspieranie rodzin w postaci czasowego zastępstwa w opiece, psychoedukacja rodziców i opiekunów, pomoc w rozwiązywaniu różnych problemów związanych z wychowywaniem niepełnosprawnego dziecka.

Ze wsparcia Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Krośnie korzysta obecnie ponad 600 dzieci, młodzieży i osób dorosłych. Jubileusz pozwala spojrzeć na to co się wydarzyło, na to jak wiele wspólną pracą rodziców, profesjonalistów, przyjaciół, przedstawicieli samorządu udało się osiągnąć. Przez minione 35 lat Stowarzyszenie tworzyło w powiecie krośnieńskim i mieście Krośnie system wsparcia dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i ich rodzin. Dzisiaj obejmuje on specjalistyczne placówki: Ośrodek Wczesnej Interwencji w Potoku, Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy w Krośnie, Środowiskowy Dom Samopomocy w Krośnie, Środowiskowy Dom Samopomocy w Potoku, Warsztat Terapii Zajęciowej w Krośnie, Treningi Mieszkalnictwa, Świetlicę Terapeutyczną, Dom Rodzinny w Potoku oraz dwa Zakłady Aktywności Zawodowej w Krośnie.

Koło PSONI w Krośnie jest trwale wpisane w środowisko miasta i jest strukturą, która odgrywa ważną społeczną i obywatelską rolę w regionie, skutecznie uzupełniając lukę w instytucjach państwowych i samorządowych. Ale nasze Koło to również wspólnota: rodzice, osoby z niepełnosprawnością intelektualną, profesjonaliści, przyjaciele i znajomi. Potrafimy budować wśród członków poczucie tożsamości organizacyjnej i odpowiedzialności za nasze wspólne działania, pamiętamy że Stowarzyszenie to organizacja samopomocowa, mamy świadomość ograniczonych możliwości pojedynczego człowieka a jednocześnie jego siły w grupie skupionej do realizacji wspólnych celów.